Faktura VAT marża jest dokumentem, który podlega szczególnej procedurze rozliczania podatku od towarów i usług. Polega ona na odprowadzeniu podatku VAT tylko od marży, a nie od całej wartości sprzedaży. Marża jest podstawą opodatkowania tego rodzaju faktury. A więc jest to różnica między kwotą należną, uiszczaną przez

- Jakie obowiązki w VAT wynikające z zakupu używanego samochodu w UE ma podatnik zwolniony z VAT? – pyta czytelnik. Ustawa o VAT nie zawiera definicji samochodu używanego, ale wyjaśnia, czym są nowe środki transportu. Na tej podstawie samochód używany można określić jako pojazd, którego stan licznika wskazuje, że przejechał ponad 6000 km lub od momentu dopuszczenia go do użytku upłynęło więcej niż sześć miesięcy >patrz ramka. Ważna rejestracja Moment dopuszczenia do użytku to dzień, w którym pojazd: - został pierwszy raz zarejestrowany w celu dopuszczenia do ruchu drogowego*, lub - po raz pierwszy podlegał obowiązkowi rejestracji w celu dopuszczenia do ruchu drogowego*, – w zależności od tego, która z tych dat jest wcześniejsza. * W przypadkach, gdy nie jest możliwe ustalenie wskazanych dat, za moment dopuszczenia do użytku uznaje się dzień, w którym został wydany przez producenta pierwszemu nabywcy, lub po raz pierwszy został użyty dla celów demonstracyjnych przez producenta. - Aby uznać samochód za używany, wystarczy przekroczenie jednego z wymienionych w ramce parametrów. Zatem jeżeli samochód przed zakupem przejechał więcej niż 6000 km, to nawet jeżeli od daty dopuszczenia go do użytku upłynęło mniej niż sześć miesięcy, można go zdefiniować jako samochód używany. Ważne, kto sprzedawał W przypadku zakupu samochodów używanych z UE dla celów poprawnego rozliczenia podatkowego istotne jest, od kogo pojazd został zakupiony oraz jaka była wartość zakupu >patrz tabela. Autopromocja Specjalna oferta letnia Pełen dostęp do treści "Rzeczpospolitej" za 5,90 zł/miesiąc KUP TERAZ Kupując samochód używany z kraju UE od osoby prywatnej dla celów firmowych, przedsiębiorca, będący podatnikiem VAT korzystającym ze zwolnienia, rozlicza zakup na podstawie umowy sprzedaży. Wartość zakupu określona na umowie będzie podstawą określenia wartości początkowej środka trwałego i tym samym podstawą do naliczania amortyzacji. Nie zawsze można ująć w kosztach całość odpisu Nie uważa się za koszty uzyskania przychodu odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego w części ustalonej od wartości samochodu przewyższającej równowartość 20 000 euro, przeliczonej na złote według kursu średniego NBP z dnia przekazania samochodu do używania. W przypadku zakupu w walucie obcej dla celów określenia wartości początkowej stosuje się średni kurs NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień zakupu. Procedura marży Kupując używany pojazd w UE, przedsiębiorca może otrzymać fakturę VAT marża. Ta szczególna procedura rozliczania podatku jest możliwa do zastosowania nie tylko w transakcjach krajowych, ale i zagranicznych. Jak rozpoznać, że otrzymana faktura jest fakturą VAT marża? Na takich dokumentach zamieszczona jest adnotacja w postaci odwołania do przepisów wskazujących na zastosowanie przy sprzedaży procedury VAT marża. Rozliczenie zakupu samochodu używanego w kraju Wspólnoty w procedurze VAT marża u podatnika korzystającego ze zwolnienia z VAT następuje na takich samych zasadach jak rozliczenie tego rodzaju zakupu od osoby prywatnej na podstawie umowy sprzedaży. Uwaga! W przypadku zakupu używanego samochodu z UE na fakturę VAT marża, bez względu na status podatkowy sprzedawcy i wartość transakcji, nie wystąpi WNT. Gdy przedsiębiorca korzystający ze zwolnienia z VAT w kraju zamierza kupić za granicą samochód na fakturę od czynnego podatnika VAT, to musi kontrolować limit 50 000 zł. Dlaczego 50 000 zł? Ta bowiem kwota wyznacza obowiązek rozliczenia wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Z art. 10 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów nie występuje w przypadku, gdy: (...) 2) dotyczy towarów innych niż wymienione w pkt 1 (czyli o charakterze dyplomatycznym i konsularnym) nabywanych przez: a) rolników ryczałtowych dla prowadzonej przez nich działalności rolniczej, b) podatników, którzy wykonują jedynie czynności inne niż opodatkowane i którym nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, c) podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, d) osoby prawne, które nie są podatnikami – jeżeli całkowita wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju nie przekroczyła w trakcie roku podatkowego kwoty 50 000 zł. Co wlicza się do limitu 50 000 zł? Trzeba w nim uwzględnić każdą transakcję, która gdyby nie zwolnienie z VAT, byłaby traktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów. Byłby to zakup od kontrahenta zagranicznego będącego podatnikiem podatku od wartości dodanej: - towarów handlowych (przeznaczonych do dalszej odsprzedaży); - materiałów podstawowych (przeznaczonych na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą); - wyposażenia firmy; - środków trwałych. Uwaga na limit Jeżeli nawet podatnik VAT korzystający ze zwolnienia podmiotowego nie przeprowadzał ww. transakcji, ale wartość zakupionego w UE samochodu przekracza kwotę 50 000 zł, to jest on zobowiązany rozliczyć zakup auta jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów. W tym celu musi: - zarejestrować się w VAT na druku VAT-R (zwracając szczególną uwagę na część wniosku), - w terminie 14 dni od dnia zakupu odprowadzić VAT do urzędu skarbowego (podatnicy korzystający ze zwolnienia z VAT nie mają prawa do odliczenia VAT naliczonego, w związku z czym zobowiązani są odprowadzić VAT należny na rachunek urzędu), - złożyć VAT-23 w urzędzie skarbowym, informując o zakupie samochodu w ramach transakcji WNT (konieczne jest dołączenie kopii faktury oraz potwierdzenia zapłaty podatku), - złożyć deklarację VAT-8 do 25. dnia miesiąca następującego po zakupie oraz - złożyć informację VAT-UE (również w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po zakupie, gdy składana jest w wersji elektronicznej; w formie papierowej składa się ją do 15. dnia następnego miesiąca). Jeśli wartość nabytego za granicą używanego samochodu nie przekracza 50 000 zł, przedsiębiorca musi skontrolować pozostałe transakcje, jakie przeprowadzał z podmiotami zagranicznymi z krajów UE, aby ustalić, czy po zsumowaniu ich wartości nie zostanie przekroczony limit, o którym mowa w ustawie o VAT. Jeżeli limit zostanie przekroczony, konieczne będzie wykazanie i opodatkowanie zakupu auta jako WNT. Uwaga! Od początku 2015 roku nie ma obowiązku składania druków VAT-24. Urząd skarbowy nie wydaje już zaświadczeń VAT-25. Autorka jest specjalistą ds. prawa podatkowego w

jarko Zarejestrowani — 18-04-2016, 13:50 op Tak na dobrą sprawę nikt nie chce się pochwalić w jaki sposób nabył samochód od handlarza lub w komisie. Jaki dokument zakupu otrzymał i w jaki sposób sprawdzić jego wiarygodność. Bezowocne poszukiwania wiekowego i dobrze utrzymanego auta zarejestrowanego od kilku lat w Polsce, skłoniły mnie do rozszerzenia filtru wyszukiwania na handlarzy i komisy, których staram się omijać szerokim łukiem. O ile stan auta w jakiś sposób jesteśmy w stanie sprawdzić, ocenić i wynegocjować odpowiednie warunki finansowe na doprowadzenie tej kupy żelastwa do stanu używalności, to sprawy skarbowo-finansowe są dla mnie niemałą zawiłością. Rozmawiałem ostatnio z handlarzem, przyprowadził auto do kraju (zrobił tłumaczenia, opłaty = samochód gotowy do rejestracji), wystawi mi fakturę vat marża. Skąd mam wiedzieć, że pojazd ma uregulowane sprawy podatkowe? Przecież handlarz nie ma obowiązku ujawnienia mi od kogo nabył samochód, ba stwierdził, że to tajemnica handlowa i nie ujawni mi takich danych. Jeżeli kupił od firmy, to w ramach wewnątrzwspólnotowej wymiany towarów, nabył go po stawce 0% i powinien na terenie Polski zapłacić podatek VAT. Jeśli handlarz szybko dokona sprzedaży rozliczając się w oparciu o metodę VAT marża lub dokona tego za pośrednictwem komisanta, to obowiązek zapłaty podatku VAT pojawi się już u ostatecznego nabywcy. Mało tego, handlarz nie ponosi odpowiedzialności przy takiej transakcji, nie jest bowiem zobowiązany do sprawdzania czy VAT został uregulowany. Do końca 2014r, gdy sprowadzany samochód stanowił przedmiot transakcji Wewnątrzwspólnotowego Nabycia Towarów, konieczne było opłacenie należnego podatku od tego zakupu w ciągu 14 dni od daty powstania obowiązku podatkowego, złożenie w urzędzie skarbowym wniosku VAT-23 i uzyskanie zaświadczenia VAT-25 o niezaleganiu z płatnością podatku dotyczącą WNT. Jeśli zakup samochodu nie stanowił WNT, handlarz składał wniosek VAT-24 i otrzymywał wspomniane zaświadczenie VAT-25. Na dzień dzisiejszy takiego obowiązku nie ma, jeśli nie była to transakcja WNT. Skoro handlarz nie chce mi ujawnić od kogo i na jakiej podstawie nabył pojazd, to jak mam zabezpieczyć się przed przekrętem? Wymagać od handlarza zaświadczenia VAT-25? Chętnie dołożę te dodatkowe 160zł (koszt uzyskania zaświadczenia VAT-25), aby mieć pewność, że sprawy podatkowe są czyste. Macie jakiś inny sposób na weryfikację tych danych? Czy poza granicami Polski pojazd został zakupiony od firmy (WNT) czy osoby fizycznej? Z góry dzięki za konstruktywną dyskusję oraz podzielenie się wiedzą merytoryczną i doświadczeniami. xander! 530 1 184 112 SC II ph I 2006 dCi FAP 130KM, 2003-2009 C h o r z ó w xander! Zarejestrowani — 18-04-2016, 14:18 Do samochodu dostajesz dowód rejestracyjny i tam np. może być wpisana firma jarko 179 1 34 25 SC I ph II 2003 i 16V 110KM, 1999-2003 Łódź jarko Zarejestrowani — 18-04-2016, 14:22 op (18-04-2016, 14:18)xander! napisał(a): Do samochodu dostajesz dowód rejestracyjny i tam np. może być wpisana firmaNie miałem wcześniej do czynienia z obcymi dokumentami. Jak stwierdzić czy auto jest zarejestrowane na firmę czy osobę fizyczną? ko-ma 9,201 29 1364 39 INNY 2010 dCi 86KM, 2009-2011 Końskie ko-ma Zarejestrowani — 18-04-2016, 15:00 Twoja teoria nijak się ma do rzeczywistości. Ponad 90% samochodów osobowych sporwadzanych do Polski sprzedawanych jest w procedurze specjalnej - opodatkowania marzy - bowiem za granicą, na terenie UE, zostały bądź to zakupione od firmy handlowej w takiej samej procedurze, bądź zostały zakupione od osoby prywatnej na zwykłą umowę. W obu przypadkach nie ma mowy o transakcji WNT, obie transakcje co do zasady nie podlegają podatkowi od towarów i usług. Pojazdy sprowadzone w procedurze WNT nie mogą być sprzedawane w procedurze opodatkowania marży, jako że od ich nabycia odliczono (i wcześniej naliczono) podatek VAT. Zatem o ryzyku nie opłaconego podatku VAT raczej nie ma mowy - oczywiście, jeśli sprzedaje rzeczywista firma (co łatwo sprawdzić w dostępnych ewidencjach). (Ten post był ostatnio modyfikowany: 18-04-2016, 15:00 przez ko-ma.) Scenic II Ph II 1,5 dci 105 KM / Megane III Coupe Ph1 1,5 dci 86 KM Scenic II Ph II (+), GrandScenic II Ph I, Polonez Caro+, Gaz 69M, Syrena R-20, Renault Megane Coupe III Ph I 44ra88 144 0 5 21 SC I ph II 2002 i 16V 110KM, 1999-2003 Częstochowa 44ra88 Zarejestrowani — 19-04-2016, 14:19 Pracuje w komisie/lombardzie, ale z elektroniką i my też wystawiamy Fakturę VAT marże i w sumie innej nie możemy, bo jest to towar używany i już kiedyś ktoś za to zapłacił VAT. A osoba kupująca, może sobie wciągnąć to w koszty, ale VAt-u już nie odliczy. Taki mały skrót, pozdrawiam. jarko 179 1 34 25 SC I ph II 2003 i 16V 110KM, 1999-2003 Łódź jarko Zarejestrowani — 20-04-2016, 11:46 op (18-04-2016, 15:00)ko-ma napisał(a): Pojazdy sprowadzone w procedurze WNT nie mogą być sprzedawane w procedurze opodatkowania marży, jako że od ich nabycia odliczono (i wcześniej naliczono) podatek VAT. Zatem o ryzyku nie opłaconego podatku VAT raczej nie ma mowy - oczywiście, jeśli sprzedaje rzeczywista firma (co łatwo sprawdzić w dostępnych ewidencjach). OK, jak w takim razie upewnić się, że pojazd został lub nie został sprowadzony w procedurze WNT? Rzeczywista firma może sprzedawać (i tak muszą mi dać zaświadczenie o prowadzeniu działalności gospodarczej), ale trzeba by zweryfikować czy samochód nie przeszedł przez firmę "słup". Jak tego dokonać? Komis/handlarz udostępni mi dokumenty, na podstawie których wszedł w posiadanie pojazdu? (Ten post był ostatnio modyfikowany: 20-04-2016, 11:47 przez jarko.) ko-ma 9,201 29 1364 39 INNY 2010 dCi 86KM, 2009-2011 Końskie ko-ma Zarejestrowani — 20-04-2016, 12:14 (20-04-2016, 11:46)jarko napisał(a): Komis/handlarz udostępni mi dokumenty, na podstawie których wszedł w posiadanie pojazdu?Nie ma takiej możliwości. Po to stworzono fakturę vat-marża, żeby nie było widać kwoty marży (opodatkowanej vat) jaką sprzedający uzyskał. Scenic II Ph II 1,5 dci 105 KM / Megane III Coupe Ph1 1,5 dci 86 KM Scenic II Ph II (+), GrandScenic II Ph I, Polonez Caro+, Gaz 69M, Syrena R-20, Renault Megane Coupe III Ph I

Co do zasady osiągane przychody osiągane za granicą należy wykazać w zeznaniu rocznym PIT-36 (w przypadku skali podatkowej), PIT-36L (w przypadku podatku liniowego) oraz załączniku PIT/ZG (w przypadku tzw. ulgi abolicyjnej wypełnia się także załącznik PIT-O). W załączniku PIT/ZG wykazuje się przychody uzyskane za granicą

Zaświadczenie VAT-25 jest jednym z obligatoryjnych dokumentów, jakie należy przedłożyć w celu dokonania pierwszej rejestracji na terytorium kraju pojazdu sprowadzonego z innego państwa członkowskiego (art. 72 ust. 1 pkt 8 ustawy – Prawo o ruchu drogowym). Nie jest ono wystawiane, jeżeli pojazd sprowadzany jest z terytorium państwa niebędącego członkiem Unii Europejskiej. W takim przypadku brak jest obowiązku przedstawiania tego dokumentu organowi rejestrującemu pojazd w kraju, co wynika wprost z art. 72 ust. 1 pkt 8 ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Przepis ten stanowi, że zaświadczenie to dotyczy jedynie pojazdów sprowadzanych z państw członkowskich Unii Europejskiej. W razie zatem wystąpienia z wnioskiem VAT-24 dotyczącym pojazdu spoza Unii Europejskiej, należy liczyć się z odmową wydania zaświadczenia VAT-25 przez organ podatkowy. Ponadto, organ rejestrujący nie jest w takim przypadku uprawniony do żądania przedłożenia takiego zaświadczenia. Auto-handel i pośrednicy Organowi rejestrującemu nie zawsze trzeba przedkładać zaświadczenie VAT-25. Przepisy przewidują wyjątek w przypadku, gdy pojazd sprowadzony z zagranicy przez osobę trudniącą się zawodowo odsprzedażą samochodów zostaje sprzedany na terytorium kraju przed dokonaniem pierwszej rejestracji. W takiej sytuacji zamiast zaświadczenia VAT-25 można przedłożyć: - fakturę VAT z wyszczególnioną kwotą podatku od towarów i usług, potwierdzającą dokonanie dostawy - zamiast zaświadczenia potwierdzającego uiszczenie VAT, - fakturę VAT dokumentującą czynności, których podstawą opodatkowania jest marża, potwierdzającą dokonanie dostawy – zamiast zaświadczenia potwierdzającego brak obowiązku uiszczenia podatku. Posiadanie faktur VAT niespełniających tych warunków (np. brak wyszczególnienia kwoty podatku), skutkuje koniecznością uzyskania zaświadczenia VAT-25. Istotne jest zatem, aby nabywając pojazd we wskazanych sytuacjach zwrócić uwagę na treść wystawianej przez sprzedawcę faktury (interpretacja Izby Skarbowej w Gdańsku z 22 sierpnia 2005 r., PI/005-1136/04/CIP/09). Pośrednik nabywający pojazd dla innej osoby nie ma obowiązku uzyskiwania zaświadczenia VAT-25 oraz ewentualnego rozliczania VAT. Wynika to z tego, że obowiązki te ciążą na faktycznym nabywcy tego pojazdu, który zamierza zarejestrować pojazd w kraju, a jeśli nie podlega on rejestracji – zamierza go używać na terytorium kraju (art. 103 ust. 4 ustawy o VAT). Przykładowo, przy sprowadzaniu samochodów z zagranicy na zamówienie konkretnego klienta, który finansuje zakup samochodu, obowiązek uzyskania zaświadczenia VAT-25 ciąży na faktycznym nabywcy środka transportu (Pismo Urzędu Skarbowego w Namysłowie z 11 czerwca 2007 r., PP/443-6/07). Autopromocja Specjalna oferta letnia Pełen dostęp do treści "Rzeczpospolitej" za 5,90 zł/miesiąc KUP TERAZ Które transakcje są obciążone Podatkowi od towarów i usług podlega, co do zasady, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, w tym nowych i używanych środków transportu. Obciążony tym podatkiem może zostać także zakup samochodu z zagranicy i to nawet jeśli strony tej transakcji nie są podatnikami VAT. Jest tak w przypadku zakupu nowych środków transportu. Z drugiej jednak strony, nabycie używanego środka transportu w warunkach odpowiadających wewnątrzwspólnotowemu nabyciu towarów może podlegać zwolnieniu od podatku. Kluczowe dla określenia przypadków nabycia pojazdów podlegających, bądź zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług jest wyjaśnienie pojęć wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (dalej: WNT) oraz nowego środka transportu. Obrót wewnątrzwspólnotowy Zgodnie z art. 9 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów to nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz. Nabywcą towaru musi przy tym być: - podatnik w rozumieniu polskiej ustawy o VAT lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika, - osoba prawna niebędąca podatnikiem. Ustawodawca przewidział jednocześnie kilka sytuacji, w których nabycie używanych środków transportu nie będzie WNT dla podatników VAT. Wymieniono je w art. 10 ust. 1 ustawy VAT. Szczególną uwagę należy zwrócić na przypadki nabycia – jeżeli całkowita wartość WNT na terytorium kraju nie przekroczyła w trakcie roku podatkowego kwoty 50 000 zł, a także całkowita wartość WNT na terytorium kraju nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 50 000 zł – dokonywanego przez: - podatników, którzy wykonują jedynie czynności inne niż opodatkowane podatkiem i którym nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, - podatników zwolnionych od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT (zwolnienie kwotowe dla małych podatników), - osoby prawne, które nie są podatnikami. Kolejnym, ważnym przypadkiem jest zwolnienie nabycia używanych środków transportu przez podatnika VAT, jeśli łącznie spełnione są następujące warunki: - nabycie spełnia omówione powyżej warunki wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, - transakcja opodatkowana jest w kraju, w którym dokonywany jest zakup, - opodatkowaniu podlega marża (art. 120 ust. 4 ustawy o VAT), - nabywca ma dokument jednoznacznie potwierdzający nabycie towaru na tych warunkach (np. fakturę VAT-marża albo jej odpowiednik, wystawiany przez sprzedawcę z innego państwa członkowskiego). Przykładem takiej sytuacji jest nabycie używanego pojazdu w innym państwie członkowskim UE od przedsiębiorcy, który nabył go uprzednio od osoby fizycznej (np. w ramach działalności auto-komisu) oraz sprzedaje go obywatelowi Polski wystawiając fakturę VAT (zgodnie z przepisami wewnętrznymi państwa jego siedziby), którą opodatkowuje swoją marżę. Na marginesie należy dodać, że w sytuacji, gdy dokonywane jest wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, a na polskim podatniku VAT (nabywcy) ciąży obowiązek podatkowy, to podatnik może (ale nie musi) wystawić fakturę VAT wewnętrzną (zob. art. 106 ust. 7 ustawy o VAT). Także statki morskie i powietrzne Nowymi środkami transportu są pojazdy lądowe przeznaczone do transportu osób lub towarów, napędzane silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów sześciennych lub o mocy większej niż 7,2 kilowata, jeżeli przejechały nie więcej niż 6 000 kilometrów lub od momentu dopuszczenia ich do użytku upłynęło nie więcej niż sześć miesięcy. Ustawa o VAT określa również kryteria, których spełnienie pozwala uznać za nowy środek transportu jednostki pływające o długości większej niż 7,5 metra, a także statki powietrzne o maksymalnej masie startowej większej niż 1 550 kilogramów (art. 2 pkt 10 lit. b i c ustawy o VAT). Pojazdy niespełniające wymienionych kryteriów technicznych (przeznaczenie, pojemność, itp.) nie mogą być uznane za środki transportu, zaś pojazdy niespełniające kryterium nowości (przebieg, moment nabycia) dodatkowo nie mogą być uznane za pojazdy nowe. Omawiane przepisy dotyczące nowych środków transportu nie znajdą zastosowania zarówno, gdy zostanie wykazane, że dany pojazd nie jest środkiem transportu (np. naczepa, przyczepa, koparka kołowa, która jest maszyną budowlaną nie zaś środkiem transportu), jak również gdy będzie nim, lecz nie będzie spełniał kryterium nowości. Za środek transportu uznaje się wszystkie maszyny i urządzenia, pozwalające na przemieszczanie ludzi i dóbr materialnych z jednego miejsca w drugie. Jak wynika z orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, pojęcie środków transportu musi być rozumiane szeroko. Środkiem transportu będzie każdy przedmiot, który służy do przemieszczania towarów lub osób, niezależnie od tego, jakim celom służy transport. Środek transportu nie musi mieć własnego napędu, o ile tylko służyć może przemieszczaniu towarów lub osób, np. przyczepa (Bartosiewicz Adam, Kubacki Ryszard komentarz, LEX 2010, Komentarz do ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług). Niestety, brak ustawowej definicji środków transportu (ustawa definiuje jedynie nowe środki transportu) skutkuje niejednolitością orzecznictwa organów podatkowych. Przykładowo za inny środek transportu uznany został dźwig samochodowy. Organ podatkowy uznał bowiem, że pojazd taki służy do przemieszczania towarów z jednego miejsca na drugie, oraz spełnia przesłankę w odniesieniu do pojemności skokowej silnika (interpretacja Izby Skarbowej w Łodzi z 21 lipca 2011 r., IPTPP2/443-73/11-4/PM). Innym razem organ podatkowy uznał, że zakup maszyny budowlanej (koparki), która nie jest kwalifikowana, jako środek transportu, zwalnia nabywcę z obowiązku przedłożenia przy rejestracji tego pojazdu zaświadczenia VAT-25 (zob. interpretacja Izby Skarbowej w Poznaniu z 28 czerwca 2011 r., ILPP4/443-314/11-2/ISN). Definicja nowego środka transportu jest niezwykle istotna z punktu widzenia opodatkowania VAT, bowiem obciążone nim jest nabycie takich pojazdów nawet, jeśli zarówno sprzedawca, jak i kupujący nie są podatnikami VAT (art. 9 ust. 3 ustawy o VAT). Warunki opodatkowania nabycia środków transportu przedstawiono w tabeli >patrz tabela 1. Liczne obowiązki do spełnienia Na podatnikach oraz osobach niebędących podatnikami w rozumieniu ustawy o VAT, w przypadkach transakcji nabycia środków transportu, które zostały objęte podatkiem od towarów i usług (np. nabycie nowych środków transportu), ciążą następujące obowiązki: - obliczenia i wpłacenia podatku, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, na rachunek bankowy właściwego urzędu skarbowego, w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego (art. 103 ust. 3 i 4 w zw. z art. 99 ust. 10 ustawy o VAT), - złożenia w tym terminie właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego informacji o wewnątrzwspólnotowym nabyciu środka transportu na urzędowym formularzu VAT-23 (art. 103 ust. 7 ustawy o VAT). Do informacji VAT-23 należy załączyć kopię faktury potwierdzającej nabycie środka transportu przez podatnika, a w przypadku niewystawienia faktury – kopię innego dokumentu stwierdzającego ten fakt (np. umowy sprzedaży), a także dowód uiszczenia podatku, - złożenia deklaracji podatkowej – w przypadku podatników VAT transakcja ujmowana jest we właściwej dla nich deklaracji (np. VAT-7, VAT-7K), w przypadku zaś osób niebędących podatnikami, które nie rozliczają podatku z tytułu WNT, w deklaracji VAT-10. Podatnicy VAT składają deklaracje podatkowe w przewidzianych dla nich terminach (nie składają odrębnej deklaracji dotyczącej tylko wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów). Deklarację VAT-10 należy natomiast złożyć w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego. Nowy czy używany Data powstania obowiązku podatkowego uzależniona jest od tego, czy przedmiotem sprzedaży jest nowy, czy też używany środek transportu. W przypadku nowego środka transportu obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania pojazdu nabywcy, przy czym nie później niż w dniu wystawienia faktury VAT przez dostawcę. Z kolei w przypadku używanych środków transportu obowiązek ten powstaje na zasadach ogólnych, tj. z chwilą wystawienia faktury dokumentującej transakcję, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy pojazdu. Dwa przypadki Procedura wydania zaświadczenia przedstawia się inaczej dla przypadków, w których dana transakcja podlega opodatkowaniu VAT (art. 103 ust. 3 i 4 ustawy o VAT), a inaczej w tych, gdzie nie występuje obowiązek uiszczenia tego podatku. W pierwszej sytuacji podatnik składa informację VAT-23 i na jej podstawie wydawane jest przez naczelnika urzędu skarbowego, z urzędu, zaświadczenie VAT-25 potwierdzające uiszczenie przez podatnika podatku od towarów i usług. Drugi przypadek wymaga złożenia przez osobę zainteresowaną odrębnego wniosku na urzędowym formularzu VAT-24. Wraz z wnioskiem należy złożyć umowę lub fakturę stwierdzającą nabycie pojazdu przez wnioskodawcę oraz inne dokumenty, z których jednoznacznie wynika, że nie zachodzi w tym przypadku wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (np. dokumentujące zaistnienie sytuacji, gdy transakcja nie jest opodatkowana, a także takie jak: dowód rejestracyjny, karta pojazdu, a w przypadku przywozu samochodu przez pośrednika –także rachunek, bądź umowa z tytułu pośrednictwa w przywozie tego samochodu). Dokumenty te zwracane są przez urząd przy wydawaniu zaświadczenia. Przykład Marcin Wiśniewski kupił w Niemczech używany pojazd od osoby fizycznej, która nie jest podatnikiem VAT. Zanim pan Marcin wystąpi w Polsce o zarejestrowanie samochodu, musi złożyć wniosek na formularzu VAT-24. Termin jest krótki Z uwagi na brak w ustawie o VAT przepisów szczególnych dotyczących terminów wydawania zaświadczeń, do procedury wydawania zaświadczeń VAT-25 zastosowanie znajdują przepisy Działu VIII ordynacji podatkowej. Zgodnie z nimi, wydanie zaświadczenia powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni. Odmowa wydania zaświadczenia lub zaświadczenia o treści żądanej przez wnioskodawcę następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie do właściwej miejscowo izby skarbowej (art. 306a § 5, art. 306c ordynacji podatkowej). Wyłącznie dla osób zainteresowanych Należy zwrócić uwagę, że wnioskodawcą może być wyłącznie osoba zainteresowana, a zatem posiadająca jakikolwiek interes w otrzymaniu tego zaświadczenia (z uwagi na to, że ustawodawca nie odwołuje się do konkretnego interesu, trzeba przyjąć, że może nim być zarówno interes prawny, jak i faktyczny). Wskazuje się przy tym, że interes taki ma przede wszystkim nabywca pojazdu (zaświadczenie jest niezbędne do rejestracji pojazdu w Polsce). Nie każdy zatem podmiot może skutecznie domagać się wydania mu zaświadczenia VAT-25. Przykładowo interesu takiego nie ma osoba dysponująca fakturą VAT z wyszczególnioną kwotą podatku od towarów i usług, potwierdzającą dostawę przez osobę zawodowo trudniącą się odsprzedażą pojazdów, dokonaną przed pierwszą rejestracją pojazdu w kraju. Faktura taka może być bowiem przedłożona organowi rejestrującemu zakup samochodów zamiast takiego zaświadczenia. Interesu takiego nie będzie miał również cudzoziemiec będący sprzedawcą pojazdu, który przyjechał tym pojazdem do Polski w celu dokonania sprzedaży na terytorium kraju. Kiedy opłata skarbowa Zaświadczenie VAT-25, bądź jedną z faktur VAT wymienionych w art. 72 ust. 1a ustawy - Prawo o ruchu drogowym, należy przedłożyć wraz z innymi dokumentami dołączonymi do wniosku o dokonanie pierwszej rejestracji środka transportu w kraju. Trzeba również zwrócić uwagę, że wniosek o wydanie zaświadczenia podlega opłacie skarbowej w wysokości 160 zł (część punkt 11 załącznika do ustawy z 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej). Wynika to z tego, że przedmiotem opłaty skarbowej jest wydanie zaświadczenia na wniosek (art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. ustawy). Opłacie takiej nie podlega natomiast wydanie zaświadczenia VAT-25 na skutek złożenia przez podatnika informacji VAT-23. Nie stanowi ona bowiem wniosku o wydanie tegoż zaświadczenia, które to wydawane jest przez naczelnika urzędu skarbowego z urzędu. Na marginesie należy wskazać, że przez kilka lat toczył się spór o zasadność pobierania opłaty skarbowej od wniosku VAT-24. Mianowicie, podatnicy po uiszczeniu tej opłaty występowali o stwierdzenie nadpłaty w opłacie skarbowej, podnosząc w szczególności zarzut, że obłożenie tych wniosków opłatą narusza art. 90 TWE (obecnie art. 110 Traktatu o funkcjonowaniu UE), który stanowi, że „żadne państwo członkowskie nie nakłada bezpośrednio lub pośrednio na produkty innych państw członkowskich podatków wewnętrznych jakiegokolwiek rodzaju wyższych od tych, które nakłada bezpośrednio lub pośrednio na podobne produkty krajowe". Ostatecznie Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił zarzutu naruszenia tych przepisów. Podkreślił przy tym, że opłata skarbowa jest ponoszona z racji dokonania konkretnej czynności administracyjnej (wykonania świadczenia na rzecz występującego o wydanie zaświadczenia). Jej wysokość nie jest związana z wartością towaru i nie oddziałuje na ostateczną cenę towaru tak, aby można było postawić skuteczny zarzut dyskryminacji danego produktu (eliminowania konkurencji z produktami rodzimymi). Od obciążeń typu podatkowego w rozumieniu art. 110 Traktatu trzeba bowiem odróżnić obciążenia stanowiące pochodną wykonywania rozmaitych zadań w dziedzinie reglamentacji administracyjnej, wymagających ponoszenia ich kosztów przez podmioty zainteresowane, w tym osoby występujące o wydanie określonego zaświadczenia (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 18 kwietnia 2012 r., II FSK 1968/10 oraz z 14 czerwca 2012 r., II FSK 2498/10 i II FSK 2641/10). Podsumowanie obowiązków związanych z wydaniem zaświadczenia VAT-25 przedstawia tabela. Skutki stwierdzenia błędu Odrębnie należy omówić kwestię wydania zaświadczenia VAT-25, w którym stwierdzono nieprawdę. Jak wynika bowiem z treści art. 72 ustawy – Prawo o ruchu drogowym, rejestracja pojazdu jest uzależniona od przedłożenia organowi łącznie dokumentów wskazanych w tym artykule ustawy. Jeśli więc zaświadczenie VAT-25 potwierdzałoby nieprawdę, to wówczas oznacza to, że w sprawie rejestracji samochodu dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności, okazały się fałszywe, a zatem wystąpiła okoliczność, o której jest mowa w art. 145 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego. Zatem skoro jeden z dokumentów stwierdzał nieprawdę, to wystąpiła przesłanka pozwalająca na wznowienie postępowania, uchylenie decyzji o rejestracji i wydania decyzji o odmowie zarejestrowania tego samochodu (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 2 października 2006 r., II SA/Bd 603/2006). Oczywiście jest tak, jeśli do tego czasu wnioskodawca nie uzyskałby prawidłowego zaświadczenia VAT-25. Zgodnie z interpretacją Krajowej Informacji Skarbowej, podatnik prowadzący działalność gospodarczą, który zakupił używany pojazd i planuje go odsprzedać, może zastosować procedurę VAT-marża przy wystawianiu faktury sprzedaży. Warunkiem jest spełnienie definicji towaru używanego oraz udokumentowanie transakcji zakupu fakturą 9 godzin temu, Kristofer napisał: Konradzie, czy dobrze rozumiem, że w wariancie: sprzedający (osoba prywatna) / kupujący (obojętne, czy firma, czy osoba prywatna), VAT-u nie ma? Czy przy tym ma jakieś znaczenie jakie były dokumenty zakupu między sprzedającym, a handlarzem (umowa kupna/sprzedaży lub ewentualnie jakaś faktura)? Dodam, że auto prawdopodobnie z Holandii. nie jestem specjalistą od prawa skarbowego, kupowałem kilka lat temu auto na VAT marża i też miałem sporo obaw i trochę badałem temat, łącznie z tym że dzwoniłem do US i tam pytałem na logikę, jeśli w NL ktoś kupił auto z VATem to już ten VAT został zapłacony w UE, więc sprzedaje bez VAT i handlarz dalej też nie ma obowiązku płacić VAT co ciekawe mnie US powiedział że jeśli VAT nie został opłacony a ja kupuje na VAT marża to nie mam się czym przejmować w każdym razie moje auto kupione było od prywatnego właściciela, auto prawie 10letnie, więc obawa że o VAT się upomni US była niewielka

Możliwość zastosowania procedury VAT-marża. Według interpretacji Dyrektora KIS, podatnik będzie miał prawo przy sprzedaży przedmiotowego samochodu zastosować procedurę opodatkowania VAT-marża. Organ podatkowy wskazał, że przedmiotowy samochód spełnia definicję towaru używanego, zgodnie z art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT.

Zakup używanego samochodu z Unii Europejskiej może skutkować obowiązkiem wykazania wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru, ale nie musi. To czy nabycie będzie skutkowało koniecznością wykazania WNT, czy nie, ma istotne przełożenie na zasady opodatkowania późniejszej sprzedaży samochodu. Wybór formy opodatkowania nie zależy jednak od dealera, a od rodzaju kontrahenta, od którego zamierza on nabyć pojazd lub tego, jaką procedurę ten kontrahent podatkowy zagranicznego kontrahenta z innego państwa członkowskiego, od którego dealer pozyskuje pojazd używany, ma przełożenie na to, na jakich zasadach będzie mógł on potem sprzedać go finalnemu klientowi. Będą od tego zależały również potencjalne dodatkowe obowiązki podatkowe, które będą spoczywać na dealerze, np. w sytuacji przedłużającego się poszukiwania nabywcy używanego auta. W dalszej części tekstu opisuję dwa warianty, z którymi spotykają się dealerzy, sprowadzający samochody z Unii Europejskiej: nabycie niebędące WNT, które następnie pozwala dealerowi sprzedać samochód w procedurze VAT marża, oraz „typowe” wewnątrzwspólnotowe nabycie nabycie z zagranicy nie stanowi WNT?Pierwszy z opisywanych wariantów dotyczy zakupu samochodu używanego z zagranicy, który nie skutkuje po stronie dealera obowiązkiem wykazania WNT i uprawnia go następnie do sprzedaży samochodu w Polsce z zastosowaniem procedury VAT marża. To, od jakich podmiotów zagranicznych można kupić używane auto i nie wykazywać z tego tytułu WNT, a następnie sprzedać pojazd w Polsce z zastosowaniem tej procedury, określa art. 120 ust. 10 ustawy o VAT. Abstrahując od literalnego brzmienia przepisów, w praktyce są to: zagraniczne komisy lub platformy sprzedażowe działające na zasadzie komisu, osoby fizyczne z zagranicy, nieprowadzące działalności gospodarczej,przedsiębiorcy, którzy nie osiągnęli obrotów, które powodowałyby konieczność opodatkowaniem VAT-em (zwolnienie podmiotowe), podmioty niebędące płatnikami VAT-u, korzystające ze zwolnienia przedmiotowego, np. lekarze prowadzący działalność powyższych podmiotów dokona sprzedaży samochodu z zastosowaniem zwolnienia od VAT, ale będzie to inne zwolnienie niż to, które ma zastosowanie do dostawy wewnątrzwspólnotowej. Część z nich w ogóle nie wystawi faktury, gdyż nie działają oni w ogóle jako podatnicy VAT. Natomiast zagraniczne komisy bądź platformy mogą dokonać sprzedaż w procedurze VAT marża, jeśli same pozyskały ten samochód np. od podmiotu niebędącego dostawca, który jest uprawniony do sprzedaży samochodu w procedurze VAT marża, powinien wystawić fakturę, która będzie oznaczona sformułowaniem „VAT margin”. Jedno ważne zastrzeżenie: nie należy naciskać wystawcy faktury, by oznaczył ją powyższym sformułowaniem, jeżeli w rzeczywistości nie ma prawa, by sprzedać auto w takiej procedurze. Późniejsze działanie naszych organów podatkowych w tego typu sytuacjach zmierza do tego, by ustalić, czy dostawa dokonywana przez zagraniczny podmiot faktycznie była opodatkowana w procedurze marży czy dostawca naniósł oznaczenie sugerujące tę procedurę jedynie na żądanie czy wniosek polskiego to takie istotne? Jeżeli dostawa z zagranicy jest realizowana przez podmiot, który ma prawo sprzedać samochód w procedurze VAT marża (ewentualnie dokonując tej dostawy, nie działa on jako podatnik VAT), to przemieszczanie takiego pojazdu do naszego kraju nie stanowi wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru (WNT). Nawet gdyby dealer zdecydował się, by później zarejestrować taki samochód na siebie, to w związku z tym, że nie dochodzi do nabycia wewnątrzwspólnotowego, taka czynność jest zwolniona z obowiązku złożenia formularza VAT-23 i fizycznej zapłaty podatku w ciągu 14 dni od transakcji. Zakup samochodu pozyskanego z zagranicy w procedurze VAT marża (tak samo jak zakup od podmiotu, który nie jest podatnikiem VAT) uprawnia polskiego dealera do sprzedaży tego samochodu również w procedurze VAT marża. Zakup taki powinien więc zostać wykazany w rozliczeniu podatkowym dotyczącym okresu, w którym nastąpi jego sprzedaż na rzecz odbiorcy końcowego. Dopiero w momencie sprzedaży auta będzie bowiem znana finalna wysokość marży. Zakup samochodu pozyskanego z zagranicy w procedurze VAT marża (tak samo jak zakup od podmiotu, który nie jest podatnikiem VAT) uprawnia polskiego dealera do sprzedaży tego samochodu również w procedurze VAT marża. Zakup taki powinien więc zostać wykazany w rozliczeniu podatkowym dotyczącym okresu, w którym nastąpi jego sprzedaż na rzecz odbiorcy końcowego. Dopiero w momencie sprzedaży auta będzie bowiem znana finalna wysokość marży, która podlega opodatkowaniu. Jak jednak poprawnie ustalić wysokość marży? W skrócie: od kwoty należnej od finalnego klienta należy odjąć kwotę nabycia pojazdu. To, jak należy rozumieć kwotę nabycia, precyzuje art. 120 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy o VAT. Bazując na nim, można przyjąć, że do tej wartości zalicza się wszystkie opłaty z tytułu dostawy samochodu, którymi obciążany jest dealer przez sprzedającego. Oprócz ceny samego pojazdu należy w niej uwzględnić w szczególności dodatkowe opłaty związane z kupowanym towarem, np. koszt prowizji, transportu, ubezpieczenia czy przygotowania dokumentów, ale tylko te, które należne są dostawcy ceny nabycia nie jest natomiast wliczana akcyza! Dealer co prawda w każdym przypadku zakupu samochodu z zagranicy ponosi jej koszt, ale wynikająca z tego opłata nie jest należna na rzecz sprzedającego, więc nie może ona zostać zaliczona do ceny nabycia samochodu. Akcyza jest więc jednym z elementów składającym się na wysokość marży, która podlega nabycie towaruCałkowicie inaczej opodatkowana będzie sprzedaż samochodu kupionego od zagranicznego komisu, innego dealera lub przedsiębiorstwa, dla którego dostawa samochodu do polskiego dealera nie jest zwolniona od podatku i nie może zostać opodatkowana na zasadzie marży. W związku z przemieszczeniem samochodu używanego po stronie zagranicznego dostawcy dochodzi do wewnątrzwspólnotowej dostawy towaru (WDT), a po stronie dealera – wewnątrzwspólnotowego nabycia takiej sytuacji – jeśli dealer nie planuje rejestrowania na siebie kupowanego samochodu i faktycznie do tej rejestracji nie dochodzi – powinien on wykazać VAT należny z tytułu WNT w deklaracji za okres, w którym dochodzi do nabycia (okres ustalany jest na podstawie daty wystawienia faktury) i jednocześnie odliczyć VAT w 100%, jeśli pojazd jest przeznaczony wyłącznie do komplikuje się w przypadku, gdy dealer zmuszony jest do zarejestrowania samochodu na siebie. Może to wynikać głównie z przedłużających się poszukiwań finalnego nabywcy auta i przepisów zobowiązujących do rejestracji samochodu sprowadzonego z Unii Europejskiej w ciągu 30 dni od daty jego sprowadzenia (przy czym od 1 lipca 2021 r. do dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii z powodu COVID-19 termin ten został wydłużony do 60 dni). Jeśli do rejestracji jednak dochodzi, powstaje również konieczność złożenia formularza VAT-23 oraz obowiązek fizycznej zapłaty podatku VAT w ciągu 14 dni od powstania obowiązku podatkowego. Jeżeli rejestracja pojazdu na dealera następuje ze znacznym opóźnieniem, powstaje również zaległość podatkowa i konieczność zapłaty odsetek. Z tego powodu optymalnie, by samochody używane z zagranicy, dla których nie można zastosować procedury VAT marża, dealer nabywał, mając już konkretnego klienta, który po przemieszczeniu auta do Polski niezwłocznie kupi je i zarejestruje na chodzi o sprzedaż pozyskanego w ten sposób samochodu, to z uwagi na to, że doszło do wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru (dla jego dostawcy transakcja stanowiła WDT), konsekwentnie dealer, który później sprzedaje auto polskiemu klientowi, nie może zastosować procedury VAT marża. Jest zobowiązany do opodatkowania dostawy według zasad ogólnych i zastosowania standardowej stawki podatku VAT w wysokości 23%.Także i w tym przypadku jako dodatkowy element kosztotwórczy po stronie dealera należy uwzględnić akcyzę. Jej wysokość wynosi od 1,55% ceny nabycia do 18,6% tej ceny – w zależności od pojemności silnika oraz tego, czy nabywany pojazd klasyfikowany jest jako hybrydowy, czy też nie. Zapłacona akcyza jest zaliczana przez dealera w koszty. Warto jednak pamiętać, że wydatek ten pomniejszy koszty podatkowe dealera dopiero w momencie sprzedaży samochodu na rzecz finalnego klienta. Autor: Marta Szafarowska Wykładowca Gekko Taxens Akademia. Specjalizuje się w zakresie szeroko rozumianych zagadnieniach podatkowych spotykanych w branży motoryzacyjnej. Od lat doradza dealerom, importerom i firmom leasingowym, umiejętnie wypracowując praktyczne rozwiązania nawet skomplikowanych problemów. Posiada bogate doświadczenie w doradztwie z zakresu CIT, VAT, PIT i akcyzy.

. 325 292 323 438 357 240 14 272

faktura vat marża samochód z zagranicy